Vandaag hoorde ik Prem op de radio. Wat hij aan het einde van zijn programma zei raakte mij erg. Hij stelde dat hij dankzij de offers in de tweede wereldoorlog als lid van een culturele en religieuze minderheid op staatskosten dagelijks een half uur aan het woord kan zijn. Dat is inderdaad geweldig. En hij zei dat hij vanavond met volle overtuiging 2 minuten stilte betracht. Ik doe net als elk jaar mee! Ik ben het vaak niet met Prem eens, maar ik ben wel fan. En dat wil wat zeggen. Ik ben niet zo gauw fan van iemand. Naast Prem kan ik alleen Daniël Lohues bedenken.