De rechter heeft beslist. Naaktrecreatie op de Delftse Hout mag zolang er minder dan 150 geklede recreanten zijn. 34 mensen vrijgesproken. Dit is helaas slechts een Pyrrhus-overwinning op de bekrompen dorpspolitiek van de gemeente Delft. Een echte overwinning is het volgens mij niet. Ik zou dan ook alle veroordeelden én vrijgesprokenen willen oproepen om te overwegen om in beroep gaan. Let wel, ik heb de uitspraak nog niet gelezen maar alleen de Twitter reactie van @NFN_Amersfoort.

150 geklede strandbezoekers

Waarom is dit zo’n onmogelijke uitspraak. Nou, stel je eens voor. Je komt op het strand, kleed je uit en gaat op je handdoekje zitten. En stel, er komen nog een paar mensen, sommigen gekleed, sommigen ongekleed. Je moet maar bijhouden of de grens van 150 al gehaald is. En bij meer dan 150 moet iedereen zich ineens gaan aankleden. En kennelijk hadden die eerste 150 helemaal geen moeite met bloot, anders waren ze daar niet gaan zitten. En dus is ook boven 150 het strand nog gewoon geschikt, toch? En wat als een paar naaktrecreanten het koud vinden en dus gekleed zijn. Moet dan ook ineens iedereen kleren aan? Dit is net zo iets als: boven de 100 auto’s op de weg mag je nog maar 30. Bizar. Sinds wanneer is naaktrecreatie in hogere mate aanstootgevend als er meer mensen aanwezig zijn om aanstoot te nemen. Bovendien, waar zijn onze rechten op een eigen plekje? De facto is bloot recreëren bij mooi weer nu verboden. Denk daar maar eens over na. Als we hier niet tegen in beroep gaan, dan kan met deze uitspraak elke gemeente nu gaan bekeuren met de 150-truc in de achterzak.

Het criterium is willekeur

Bovendien mag de rechter volgens mij helemaal niet zo’n criterium stellen. Het is de taak van de rechter om vast te stellen of bewezen verklaard is, dat er een strafbaar feit is gepleegd. En het is strafbaar om ongekleed op een voor het openbaar verkeer bestemde plek te zijn die niet geschikt is voor naaktrecreatie en bovendien niet aangewezen door de gemeente, conform artikel 430a. Ongekleed, openbaar en niet aangewezen kan makkelijk bewezen worden verklaard in dit specifieke geval. Nu kan de rechter alleen nog zeggen of hij bewezen acht dat de plek kennelijk ongeschikt is, maar vooral niet of en in welk geval hij naar zijn mening wel geschikt is. Een mening van de rechter doet er volgens mij niet zo veel toe. Het getal 150 is een tamelijk willekeurige grens. En juist om willekeur te voorkomen hebben we wetten en rechters.

Juiste argumentatie

De enige juiste argumentatie moet luiden dat de plek al 26 jaar gebruikt werd en zelfs door de gemeente aangeduid met bordjes en dat door dat enkele feit niet bewezen kan worden dat de plek ongeschikt is, ongeveer zoals het in de zaak Spong in hoger beroep door de meervoudige kamer is verwoord: “Hoe dit zij, het hof is van oordeel dat het onderhavige dossier onvoldoende bewijs bevat dat het betreffende gedeelte van het Almeerderzand niet geschikt is voor openbare ongeklede recreatie. Het enkele gegeven dat een aanpalend gedeelte voor zodanige recreatie is aangewezen is, zo blijkt uit de wetsgeschiedenis, daartoe op zich onvoldoende.” En in dat geval heeft niemand het erover gehad hoe druk het was. Ik hoop daarom dat alle bekeurden in hoger beroep gaan, ondanks hun vrijspraak.

Onjuiste argumentatie

Daar komt nog bij dat een achttal mensen door het OM niet langer werden vervolgd omdat ze niet wisten dat naaktrecreatie op die plek verboden was door de gemeente. De gemeente kan naaktrecreatie echter niet verbieden, dat staat artikel 430a niet toe, zoals recent in de Haarlemmerhout nog is gebleken. Dat betekent dat in feite niemand kon weten dat naaktrecreatie door de gemeente verboden is. Dat betekent dat het ontslag van rechtsvervolging dus voor iedereen had moeten gelden, of voor niemand.