Ik ben gek op geschiedenis. Ik lees graag over vorstenhuizen en machtswisselingen, troonsopvolgingen en gekonkel. Ik kijk ook graag naar historische series zoals recent over Bernhard.
Prins Willem
Ik kan me op geen enkele manier voorstellen hoe we Prins Willem IV serieus moeten nemen. Dat is ook het probleem met erfopvolging. Je weet niet wie je krijgt. Wilhelmina deed het goed in de oorlog, Juliana paste bij de 70’er jaren. Beatrix is bij uitstek geschikt bij de zakelijke carrièregerichte maatschappij die zich na de tachtiger jaren ontvouwde. Dat lijken toevalstreffers, of toch niet? Gaan we nu een nog hedonistischer tijd tegemoet waar feestvieren en oneindige luxe voor een enkeling normaal zullen zijn, terwijl wereldwijd het verschil tussen arm en rijk steeds schrijnender wordt?
Lintjeknipper
Ik ben een groot voorstander van een ceremonieel vorstenhuis dat daarvoor een passende en dus lage vergoeding ontvangt. Een koningshuis biedt wat voordelen in de relatie met andere landen. Laten we daarvan profiteren. Maar we moeten wel af van de nadelen zoals de vage schandalen. Want op dat vlak weet onze toekomstige koning van wanten. Denk aan allerlei uitglijders met uitspraken over zijn schoonvader en zijn stulpje aan een strand in Afrika. Zijn opa kon er ook wat van, evenals zijn overgrootvader Hendrik. Prins Claus was een heel positieve uitzondering in de lijn. Als het koningshuis politieke betekenis verliest dan worden de schandalen ineens van een hoog ‘Jan-Smit-gehalte’ en daardoor onschuldig en misschien zelfs vermakelijk. Wordt het geen tijd voor een burgerinitiatief voor een referendum over het koningshuis?
