Ik ben niet zo voor het verschijnsel zeehondencrêche. Ik lees in de media net dat er weer zeehonden met longworm zijn aangetroffen. Koren op de molen van Pieterburen.
De tere kinderziel
Zeehonden zijn onderdeel van de natuur en moeten zichzelf daarom kunnen redden, althans dat vind ik. We hebben al egelasiels, vogelopvang en weet ik veel wat nog meer. Als er in het natuurgebied Oostvaardersplassen tijdens een strenge winter een paar wilde paarden en runderen doodvriezen is het land te klein. We kunnen niet meer tegen natuur. Vroeger zag je nog wel eens een natuurfilm waarin een luipaard een arme antilope overviel. Nu zie je alleen nog natuur in harmonie op televisie. De tere kinderziel mag niet beschadigd worden.
Dilemma
Ik ben dus tegen het pamperen van de natuur. Ik ben ook tegen het opvangen van zieke zeehonden. Nu had ik dat tijdens de natuurweek van 2009 net verkondigd aan onze gasten toen er een huilertje kwam opdagen. Wat doe je dan? Ik moet het eerlijk toegeven: Lenie bellen. Zo gezegd zo gedaan. Je kunt zo’n hummeltje van nog geen week oud ook niet aan zijn lot overlaten.
