De paradox van beschermde natuurgebieden

Wie is er niet gek op de natuur. “Je kan er zo lekker wandelen”. En wie vindt het niet logisch om de natuur te beschermen in speciaal daarvoor aangewezen natuurgebieden. Natuurgebieden zijn superhandig. Het maakt mooi duidelijk dat wij geen onderdeel van de natuur zijn. Die natuurgebieden zijn altijd ergens anders: diep in de bossen, hoog in de bergen, ver weg op zee, maar nooit ergens waar wij wonen. Zet er een mooi hek omheen, dan is het helemaal ideaal. Dan houden we de natuur lekker op zijn plek. De natuur daar en wij hier. Dan kunnen we er met een vaartje van 130 langs scheuren, zonder schuldgevoel. Dan kunnen wij super veel vee houden, en veel industrie neerzetten, en grote steden bouwen op alles wat geen natuur is. En we houden de wolven mooi op afstand. En als er al een conflict is, dan kiezen we morrend voor de oeverzwaluwen of de rugstreeppad en ons geweten is weer gesust. Niets aan de hand dus. Toch?

Of is er wel iets aan de hand? Zijn wij misschien toch gewoon onderdeel van de natuur? En hebben we ons nu buiten gesloten en de sleutel weggegooid? Het begint er wel op te lijken. Langzaam beginnen we te beseffen dat we niet zonder de natuur kunnen. Of dat we zelfs onderdeel zijn van de natuur. Dezelfde natuur die we achter de hekken aan het vernietigen zijn met NOx en ammoniak, met CO2 en global warming, met PFAS, met microplastics en plastic soep, met ‘gewasbeschermingsmiddelen’ en insecticiden. Planten en dieren sterven momenteel massaal uit. We dachten onszelf te kunnen isoleren van de natuur. En daarmee hebben we onszelf en de natuur geen dienst bewezen. Dat is de paradox van de beschermde natuurgebieden.

Dit kan bijna niet meer goed komen, tenzij we met zijn allen, links en rechts, radicale keuzes maken. En die keuzes zijn niet alleen politiek, maar vooral ook individueel. Iedereen is zelf verantwoordelijk voor zijn eigen keuzes. Zelf rijd ik al een tijdje nooit meer harder dan 100. Daar heb ik de geen wetten of boetes voor nodig. Ik tank zo vaak mogelijk blauwe diesel en dus fossielvrij. Ons huis is energieneutraal. We eten geen vlees en bovendien altijd biologisch. Dit soort keuzes kan iedereen voor zichzelf maken! Alle beetjes helpen.

Geef een reactie