Terwijl in Kopenhagen hard wordt gewerkt aan het tegengaan van Global Warming hebben we het hier in Friesland koud!
Naar het werk
Gisterenmorgen werden we wakker met een dikke laag sneeuw. Ik moest om half acht in Amsterdam zijn. Ik stond dus om half zes al buiten te kleumen om de auto tegen de dijk op te krijgen. Dat viel niet mee. Ik heb geen winterbanden want mijn auto moet over twee weken worden ingeleverd. Dat leek me dus niet zo zinvol. Boontje komt om zijn loontje. Ik moest met sneeuwkettingen aan het werk, in het donker, in de kou. Dat lukte dus gewoon helemaal niet. Ik heb het opgegeven en ben weer gaan douchen om weer warm te worden. Om 9:00 uur heb ik het bij de opkomende zon nog een keer geprobeerd en dat ging beter. Sneeuwkettingen omleggen is ook een kwestie van oefenen. Carol reed met haar Smart op winterbanden zo naar boven.
Een ezel…
Ik had me voorgenomen om gisteravond de auto aan de N359 te laten staan en het laaste stuk te wandelen. Maar ja, bijna één kilometer in een sneeuwjacht terwijl je in een comfortabele auto zit? Ik ben dus doorgereden tot bij het huis en heb de auto boven aan de dijk laten staan. Naar beneden rijden leek me niet verstandig. Vanmorgen hoefde ik dus alleen maar achteruit terug naar de provinciale weg. Dat heb ik geweten. Na 100 meter raakte ik naast de verharding in de berm, achterstevoren. Geen beweging meer. Kortom, alsnog een keer de sneeuwkettingen erom. Daar word ik nog eens handig in. Voortaan heb ik altijd winterbanden, ook als de auto bijna moet worden ingeleverd.
