Vroeger had ik er veel moeite mee als iemand iets van mij vond. Ik was allergisch voor een oordeel. Ik probeerde ook niet over anderen te oordelen, maar dat valt nog niet mee. Ik vond dat oordelen nogal dicht tegen veroordelen aan ligt.
Vrijheid
Inmiddels ben ik helemaal los van de oordelen van anderen. Het maakt me helemaal niets meer uit wat mensen van me vinden. Er is altijd wel iemand die je raar vindt. Het is een enorme bevrijding om gewoon jezelf te kunnen zijn. Als iemand aanstoot aan je neemt dan is dat zijn zaak. Aanstoot nemen is actief en is een beslissing. Bovendien is het persoonlijk. De één vind het gras te lang en van de ander moet je een wilde bloementuin laten staan en nooit maaien. De één neemt aanstoot aan een burka en de ander aan bloot.
Veroordelen
Ik heb nog wel altijd moeite met ‘veroordelen’. Het is misschien de volgende stap in mijn vrijheidsontwikkeling om daar ook mee om te leren gaan. Ik vind het nog steeds heel moeilijk als mensen elkaar veroordelen. Door dat te doen ontneem je elkaar vrijheid. Veroordelen is niet respectvol. Daar moet ik nog maar eens over doordenken.
