Ik heb de Sint-historie gelezen. Leerzaam en goed stuk. Grappig dat het Volendamse woord voor snoepgoed nog steeds hetzelfde is als het 17e eeuwse woord:’ slickerdemick’. Ook mijn ouders werden nog op hun katholieke school als ze ondeugend waren geweest als straf geslagen en dat stoute kindertjes slaag kregen van de Zwarte Piet was ook bij hun heel normaal. Mijn Volendammmer vrienden werden trouwens ook nog door hun leraren op de LTS in Edam af en toe geslagen. Dus zo lang geleden is het niet dat Sint en Piet vooral een pedagogisch verantwoorde ‘kinderschrik’ functie hadden… Of ik word oud 😉

Of de Piet nou afstamt van een onschuldige mythe of afstamt van de historische denigrerende onderdrukking van de neger doet er echter in de nu lopende discussie helemaal niet meer toe. Wat er toe zou moeten doen is of we met Zwarte Piet een kwade intentie of ‘bijzondere opzet’ hebben . Maar helaas ook dat doet er in de huidige discussie ook niet meer toe. Wat er alleen nog toe doet is perceptie. Iedereen die persoonlijk gekrenkt is kan de ander zonder onderbouwing voor fascist en racist uitmaken. Ik ‘voel’ dat nou eenmaal zo. Dit geldt trouwens voor pro- als contrazwartepieten.

Exemplarisch daarvoor is het beruchte interview dat Robert Vuisje met Sylvana Simons: Sylvana beschuldigt in dit interview onomwonden de publieke omroep van racisme. Ze onderbouwt dat niet met feiten maar het is haar ‘gevoel’. Ik heb het artikel 2 keer gelezen en het enige keiharde bewijs van racisme is haar eigen familie die haar ‘bounty’ noemt en haar uitgestoten heeft omdat ze met een blanke meneer is getrouwd.

De overgevoeligheid voor beledigingen en de daarmee samenhangende intolerantie tegen vrijheid van meningsuiting is de laatste paar jaar sterk toegenomen, vooral in Nederland. Of is toegenomen in de Randstad moet ik beter zeggen, want in de provincie speelt de zwarte-pieten-discussie helemaal geen rol.

Voorbeeld: Een van de succesvolste komieken in de verenigde staten is: Jeff Dunham. http://nl.wikipedia.org/wiki/Jeff_Dunham. Je moet hier aan braaf Seth Gaaikema achtig family entertainment denken. Hij is immens succesvol en treedt in ijshockey stadions op voor soms wel 50.000 toeschouwers. Hij is een buikspreker met o.a. 3 typetjes waar hij in de USA heel succesvol mee is:

  • José Jalapeño On a Stick – die de latino’s belachelijk maakt
  • Sweet Daddy Dee – die de Afro Amerikaan op de hak neemt
  • Achmed Junior – die met radicale islamieten de vloer aanveegt

Deze mainstream komiek gaat veel verder dan de “Hans Teeuwens” in Nederland. We reageren in Nederland echter nu nog spastischer dan in Amerika. En we zijn bang en in de politieke correctheid doorgeschoten. Als Jeff Dunham nu in Nederland zou optreden dan zouden er rellen uitbreken.

Ik maak me zorgen over de afnemende tolerantie jegens vrijheid van meningsuiting. Deze vrijheid is voor mij een groot goed. Als iemand oprecht gekwetst moeten we dat ‘gevoel’ serieus nemen. Dat we de laatste jaren direct door een Pavlov-reactie in een soort kramp schieten daar maak ik mij zorgen over.

Bij de Wereld Draait Door zag ik onlangs een item over een Uitzendbureau waarvan middels uitgelekte e-mails bleek dat ze – en ik citeer : ‘liever geen luie zwarte neger wilden hebben’. Dit is mijns inziens wel ‘echt’ racisme waar we ons drukker over zouden moeten maken dan Zwarte Piet. Echter de ’zwarte jongen in kwestie’ was in de studio aanwezig en het item werd in de VARA-studio voor mijn gevoel toch een beetje meewarig behandeld. ‘Nou ja, vervelend voor je , en wat ga jij er aan doen’. ‘Oh juridische stappen ondernemen?’, wat zegt onze expert ? , ‘je maakt weinig kans , oh jammer en dan nu weer een nieuw item, de wereld draait doooorrr’. Er ontstond in ieder geval geen volksopstand.

Jack Mooyer