Vakantie op de WK56 – 2018 – deel 2

Zondagavond kwam Rens aan boord. Hij zou ook een paar dagen mee. We vertrokken uit Stavoren, en ik zou hem in Harlingen weer afzetten. Het werd heel erg warm en de wind liet het helemaal afweten. De eerste dag konden we nog wat. We zijn naar Kornwerd gedreven, maar in de Boontjes was het op. We zijn net op het Brakzand beland. Met veel moeite. Ik was heel benieuwd hoe het droogvallen zou verlopen met mijn nieuwe scheepje. Het was heel rustig weer, dus het ging eigenlijk heel eenvoudig. Het verbaasde me wel dat we zo scheef zakten. Toen het water weg was, werd me ook duidelijk hoe dat kwam. De kielbalk is best hoog. Later zou ik ontdekken, dat het van de bodem af hangt hoeveel de kielbalk wegzakt. En dus ook hoe scheef je komt te liggen. Verder was het anker ook nog wel spannend. Tot dat moment had het anker nog nooit goed gefunctioneerd. Het was een stokanker, dat over de stok heen tolde en probeerde de stok te begraven, in plaats van de vloeien. Maar ik had de vrijdag voor vertrek niet alleen een nieuwe, lange vaarboom gekocht, maar ook 6 meter ankerketting. Dat zou meer dan genoeg blijken te zijn. Het anker deed het nu fantastisch.

Dinsdagmiddag 7 augustus heb ik Rens weer in Harlingen afgezet, en ben ik weer gaan varen. Er was eerst helemaal geen wind, maar later in het Kimstergat stak er een windje op, waardoor ik kruisend nog best vooruit kwam. Op dat moment kwam er een Signal-appje binnen. Het was Peter, die aan boord van de Vriendschap mij had zien zeilen, op zeker 5 mijl afstand. En of ik bij hun in de Oostmeep wat kwam eten. Natuurlijk vond ik dat een geweldig goed idee. Wat gezellig! Ik liep vast op 100 meter bij Vriendschap vandaan, maar Peter en Vivienne kwamen me ophalen met de Leukothea. Wat een leuke verrassing. Coby en Vivienne hebben me te voet weer terug gebracht naar mijn scheepje, waar nog geen lampje brandde.

Die nacht heeft het heel kort heel hard gewaaid. Het weerstation van Vlieland heeft die dag een maximale windstoot van 18m/s genoteerd. Dat komt overeen met windkracht 8. Dat was even schrikken, want het schouwtje “kieperde over de kiel om”. Daar werd ik wel even wakker van. Maar ja, 10 mm dikke bodemplaat. Daar gaat niks stuk!

Geef een reactie